Eigenschappen van kokosolie

Kokosolie (ook wel kokosvet of klapperolie genoemd, wij geven de voorkeur aan kokosolie) is een tamelijk onbekend product voor Nederlandse begrippen. Toch wordt het wereldwijd op zeer grote schaal geproduceerd en verwerkt in uiteenlopende producten zoals cosmetica, zeep en  tandpasta. In de Ayurveda en in de Aziatische alsmede de Surinaamse keuken is kokosolie een bekend product, naast palmpitolie.

 

Kokosolie wordt gemaakt uit het vruchtvlees van de kokosnoot, de vrucht van de kokospalm (Cocos nucifera, zie plaatje ),De Cocos nucifera oftewel de kokospalm. Een in de tropen veel geziene boomsoort niet te verwarren met de oliepalm (Elaeis guineensis). Bij de productie van kokosolie wordt het vruchtvlees geperst, waaruit de olie wordt gewonnen. Na de persing wordt de ruwe kokosolie gefilterd en al dan niet verder geraffineerd. Er bestaan dan ook verschillende kwaliteiten kokosolie.

RBD (refined, bleeched, deodorized): dit is de geraffineerde, gebleekte en ontgeurde versie. Deze vorm wordt vooral door de cosmetische industrie gebruikt omdat bijvoorbeeld de kokosgeur niet strikt noodzakelijk is. De virgin kokosoliën zijn meestal niet geraffineerd.[Noot: er is geen verschil tussen virgin en extra virgin kokosolie. Deze terminologie is alleen gangbaar bij olijfolie. Kokosolie en olijfolie zijn zeer verschillend in vetzuursamenstelling en oogstmethoden].Deze oliën belanden vaker in de voedingsmarkt omdat de specifieke kokosgeur en -smaak door de consument wordt gewaardeerd.

Kokosolie is in warmere klimaten daadwerkelijk een olie. In de gematigdere of koude klimaten zoals in Noordwest Europa, zal de olie vaker vast zijn en derhalve een vet worden. Het heeft dan ook een smeltpunt van rond de 24 à 26 graden Celcius.

 

Waar vetten doorgaans uit langeketen vetzuren bestaan, ook wel LCFA genoemd van het Engelse long chain fatty acids, bestaat kokosolie voor zo'n 75% uit MCT (medium chain triglycerides) met middellange keten vetzuren, ook wel MCFA genoemd van het Engelse medium chain fatty acids (zie ook de tabel).  Dit heeft gevolgen voor de voedingskundige eigenschappen van de olie.

 

Overigens verschillen de indelingen in korteketen, middellangeketen en langeketen vetzuren nogal eens. In het ene systeem wordt capronzuur (6:0) onder de MCFA gerekend, in het andere onder de SCFA. Zo ook met myristinezuur, (14:0), dat soms onder de MCFA valt, soms onder de LCFA. Wij kiezen voor een indeling waarbij capronzuur (6:0) onder de SCFA valt en myristinezuur (14:0) onder de MCFA.

 

 

            Tabel: Vetzuursamenstelling van kokosolie, gemiddeld

 

Vetzuursamenstelling kokosolie, gemiddeld

Per 100 gram

 

 

 

Totaal vet

 Naam

100 g

Groep               

Totaal verzadigd

 

86,5 g

 

4:0  

boterzuur

0.0 mg

SCFA

6:0  

capronzuur

600 mg

SCFA

8:0  

caprylzuur

7500 mg

MCFA

10:0

caprinezuur

5999 mg

MCFA

12:0

laurinezuur

44600 mg

MCFA

14:0

myristinezuur

16800 mg

MCFA

16:0

palmitinezuur

8200 mg

LCFA

18:0

stearinezuur

2800 mg

LCFA

20:0

arachidezuur

-

LCFA

22:0

beheenzuur

-

LCFA

24:0

lignocerinezuur

-

LCFA

 

 

 

  

 

 

MCFA: 75%

 

 

 

LCFA: 25 %

  

 

 

 

  

Afkorting (Eng.)        

Engelse betekenis

Nederlandse betekenis 

 

 

  

SCFA

short chain fatty acid

korteketen vetzuur 

MCFA

medium chain fatty acid

middellangeketen vetzuur 

LCFA

long chain fatty acid

langeketen vetzuur 

 

 

  

 Bron: www.nutritiondata.com

 

  

 

Terug naar Home